کمبود مایع آمنیوتیک تعداد ضربان قلب جنین را کاهش میدهد. مایع آمنیوتیک از جنین مراقبت کرده و به نگهداشتن دمای ثابت بدن کمک می کند. علاوه بر این، مواد غذایی لازم را به بدن جنین می رساند و رشد و پرورش ششها، سیستم روده ای، معدی، ماهیچه ها و استخوان های جنین را ارتقا می بخشد و از فشردگی بند ناف جلوگیری می کند.
بعضی از مطالعات نشان داده اند، آمنیوتیک قادر است بو و رایحه و طعم غذاهایی که مادر مصرف می کند را به جنین انتقال دهد. 
پس از 16 هفته، زمانی که جنین شروع به بلعیدن مایع می کند، قسمتی از ادرار او تشکیل می شود. حجم ادرار جنین در 3 ماه اول بارداری در حدود 1 فنجان بوده و 3 ماه سوم بارداری به اندازه 4 فنجان افزایش می یابد سپس در ابتدا ماه بعد به 3 فنجان کاهش می یابد.  
کم و یا زیاد بودن بیش از اندازه مایع باعث ایجاد خطرات و مشکلاتی در تولد جنین می شود. زمانی که مقدار مایع بیش از اندازه کم باشد( در 4 درصد از بارداری ها اتفاق می افتد) احتمال پاره شدن زودهنگام آن و بروز مشکلاتی مثل دیابت و فشار خون بالا برای مادر می شود. چنانچه کم بودن بیش از اندازه این مایع در ابتدای بارداری اتفاق بیافتد در رشد جنین تاثیر می گذارد. در آینده، کمبودن مایع و عدم شناور بودن آن در اطراف بند ناف همراه با اتقباضات، تعداد ضربان قلب جنین را کاهش می دهد.
زمانی که مقدار مایع بیش از اندازه زیاد باشد ( در 1 درصد از بارداری ها اتفاق می افتد) باعث تولید عفونت ها و نابهنجاری ضربان قلبجنین می شود. هر دو این شرایط قابل تشخیص و درمان هستند و برای اینکه متخصص از صحت سلامتی جنین مطمئن شود تست های زیادی در دوران باردای انجام می شود.