نام علمی داروی کورتون ,کورتیکواستروئید است  که در بین مردم به نام کورتون شناخته شده است و در واقع خاصیت مسکن و تضعیف سیستم ایمنی بدن را دارد و در درمان تعداد زیادی از بیماریها کاربرد دارند. کورتون به شکل قرص، آمپول، اسپری و پمادهای موضعی در بازار وجود دارند.

ردنیزولون، بتامتازون، دگزامتازون، متیل پردنیزولون، تریامسینولون، هیدروکورتیزون و کلوبتازول همه از انواع کورتونها هستند.
 
برای درمان برخی بیماریها، به عنوان مسکن فوری از انواع کورتونها استفاده میشود، مثلا در حساسیتهای شدید (مثلا بعد از تزریق پنیسیلین)، تزریق یک آمپول کورتون میتواند نجاتبخش باشد، یا در حملات شدید آسم، استفاده از کورتون خوراکی یا تزریقی باعث باز شدن راههای هوایی و بهبودی میشود.
 
در بسیاری از بیماریهای پوستی حاد نیز پمادهای حاوی کورتون برای تسکین علامتی به کار میروند.

برای درمان نارسایی غده آدرنال (فوق کلیوی) و زمانی که کورتون در بدن ترشح نمیشود، نیز از داروهای کورتونی استفاده می شود.

موارد بیشماری از کاربرد این داروها در درمان درازمدت بیماریها وجود دارد که قابل جایگزینی با هیچ داروی دیگری نیستند و به دلیل خاصیت تضعیف ایمنی کورتونها، استفاده وسیع از این داروها برای درمان بیماریهای خود ایمنی صورت میگیرد.

مثلا برای درمان روماتیسم مفصلی، انواعی از بیماریهای کلیوی، نوعی از هپاتیت که هپاتیت خودایمنی نامیده میشود و انواعی از بیماریهای پوستی مزمن، استفاده از کورتون به مدت طولانی کاربرد دارد.

درمان بیماری کرون که یک بیماری رودهای است و بیماری اماس نیز در مراحل مختلف با کورتونها صورت میگیرد.
درمان طولانیمدت با کورتون، اگرچه باعث رهایی بیمار از درد و رنج بیماری میشود، اما منجر به وابستگی و ایجاد عوارض متعدد میشود. برای فرار از این مشکل بزرگ، اکنون شکلهایی از این دارو طراحی شده است که به صورت متمرکز روی قسمت خاصی تاثیر میگذارد و به این ترتیب با مقادیر کم، اثرات خوب و موثری ایجاد میشود و عوارض به حداقل میرسند
اسپریهای تنفسی مثال خوبی برای این فرم دارو هستند. اسپری بکلومتازون و فلوتیکازون در حال حاضر اساس درمان درازمدت آسم هستند و خوشبختانه عوارض بسیار کمی دارند. اسپری بینی این داروها نیز موجود است که با کمترین عارضه در درمان حساسیتهای فصلی به کار میروند.
در مورد بیماریهای مفصلی نیز در صورتی که مصرف دارو لازم باشد، تزریق داخل مفصل موثرتر و با عارضه کمتری همراه است.
اخیرا انواعی از کورتون موضعی به شکل انما برای درمان بیماریهای رودهای نیز به بازار عرضه شده است.
عوارض کورتونها کدامند؟
بعد از چند روز از مصرف کورتون، قرمزی و پف کردن صورت توجه اطرافیان را جلب میکند. در صورت ادامه مصرف دارو، جمع شدن چربی در پشت گردن و بین کتفها باعث به هم خوردن تناسب اندام خواهد شد.
از عوارض دیگری که به دنبال مصرف طولانی کورتون به وجود میآید، رشد موهای زاید روی ران، تنه و صورت که برای خانمها آزاردهنده است.
همچنین استفاده طولانی مدت در افراد مستعد میتواند باعث بالا رفتن قند خون و دیابت شود.
پوکی استخوان نیز از عوارض شناخته شده مصرف طولانی مدت این داروهاست.
از عوارض دیگر باید به افسردگی و فشار خون اشاره شود.
به دلیل خاصیت ضد التهابی قوی کورتونها، متاسفانه این داروها مورد استفاده بیش از حد و خارج از قاعده قرار میگیرند و عوارض زیادی برجا میگذارند، مثلا در مورد انواع دردهای معمول اسکلتی و عضلانی گاهی از کورتون تزریقی استفاده میشود که اثر آن تسکین موقتی درد است و بیمار شروع به استفاده مرتب از این داروها میکند و عوارضی که پیشتر برشمرده شد، گریبانگیر او میشود.
در سالهای اخیراستفاده از دگزامتازون تزریقی برای تسکین گلودردهای ویروسی رایج شده است که به دو دلیل خطاست: اول اینکه گاهی باعث افت قدرت ایمنی شده و بیماری عفونی شدیدتری را به دنبال خواهد داشت و دوم اینکه اگر مرتب تکرار شود، عوارض دارو بیجهت به بیمار تحمیل میشود.
داروهای کورتونی
برای کاهش عوارض کورتون ها چه باید کرد؟
مصرف کورتون البته در درمان بسیاری از بیماریها حیاتی و لازم است و باید عوارض آن را به نوعی پذیرفت. خوشبختانه تمهیداتی برای کاهش این عوارض وجود دارد که به آنها اشاره میشود:
1 ـ کورتونها را باید فقط زمانی که لزوم مصرف آن مشخص است، استفاده کنیم.
2 ـ کمترین میزان ممکن را استفاده کنیم و در کوتاه ترین زمان، درمان را به پایان برسانیم.
3 ـ تا حد امکان از فرم موضعی مثلا اسپری یا تزریق در مفصل استفاده کنیم.
4 ـ عوارض دارو را با درمانهای کمکی کم کنیم، مثلا برای کاهش عارضه پوکی استخوان استفاده از کلسیم و ویتامینD و برای کاهش فشار خون، محدودیت نمک مصرفی موثر است.
5 ـ تا حد امکان از داروهای کوتاه اثر مثل هیدروکورتیزون و پردنیزولون استفاده شود.
یادآوری این نکته لازم است که برای بسیاری از بیماریها، استفاده کوتاه مدت کورتون و برای برخی بیماریها استفاده درازمدت و حتی مادامالعمر کورتونها لازم است، ولی باید عوارض این داروها را بدانیم و هرگز آنها را بیجا مصرف نکنیم.
کورتون را خودسرانه مصرف نکنید
بعضی افراد برای افزایش وزن از ترکیبات کورتوندار استفاده میکنند که این داروها در آنها باعث احتباس آب و نمک در بدن شده و در نتیجه افزایش وزن را موجب میشود.
مصرف خودسرانه داروهای کورتونی باعث افزایش فشار خون، سرکوب تولید کورتون طبیعی در بدن و بروز مشکلات استخوانی میشود و در بیماران دیابتی باعث افزایش قند خون میشود
یکی دیگر از عوارض داروهای کورتونی، عوارض گوارشی در کسانی که زخمهای اثنی عشری و معده دارند، است و در این موارد باید احتیاط کرد و در کنار داروهای کورتونی یکسری داروهای گوارشی تجویز کرد.
بیمارانی که سابقه فشار خون دارند یا ترکیبات افزایشدهنده ادرار (دیورتیک) مصرف میکنند، باید به تداخل آن با داروهای کورتونی توجه کنند.
اگر مصرف داروهای کورتونی زیرنظر پزشک معالج باشد، نحوه مصرف و دوز مصرفی میتواند عوارض را کاهش دهد.
مصرف کورتون را فقط تحتنظر پزشک معالج، قطع کنید
کاهش و یا قطع مصرف داروی کورتونی در افرادی که به مدت طولانی مصرفکننده این دارو هستند، باید تحتنظر پزشک معالج صورت گیرد، زیرا قطع ناگهانی و خودسرانه این دارو عواقب ناگواری در پی دارد.
علت بروز این حالت، به سیستم بین غده هیپوفیز و غده فوقکلیه در بدن مربوط میشود. در افرادی که به علت ابتلا به روماتیسم یا بیماریهای دیگر، به مدت طولانی از کورتون استفاده میکنند، این سیستم بلوکه میشود، از اینرو این احتمال وجود دارد که در صورت قطع ناگهانی داروی کورتون، با هیجانی کوتاه مدت، فرد وارد حالت اغما شود.
پماد پوست
از پماد کورتونی برای مدت طولانی استفاده نکنید
پمادهای کورتونی تا 70 درصد باعث بهبود بیماریهای پوستی فرد میشود، اما استفاده طولانی مدت و بیش از دو تا سه هفته از پمادهای کورتونی، به علت بروز برخی عوارض ممنوع است.
هدف و اثر اصلی درمان با پمادهای کورتونی، اثر ضدالتهابی و ضد خارشی آنهاست.
پمادهای کورتونی برای درمان اگزماها مناسب هستند، ولی حتیالامکان باید از مصرف کورتونهای قوی در نوزادان خودداری کرد و در بزرگسالان نیز نباید بیش از دو تا سه هفته از پمادهای کورتون استفاده کرد.
نازکی پوست و عروق سطحی پوست و در پی آن افزایش عفونتهای ویروسی قارچی از عوارض استفاده نامناسب و طولانی مدت پمادهای کورتونی است.
در کودکان از پماد کورتونی ضعیف استفاده کنید
در دوره کودکی باید از پمادهای کورتونی ضعیف استفاده شود، زیرا در غیر این صورت با توجه به وسعت زیاد سطح پوست بدن کودک نسبت به وزنشان باعث میشود که جذب بیشتری از این مواد صورت گیرد و کودکان بیشتر در معرض عوارض ناشی از مصرف این پمادها هستند.
در روی صورت، نواحی چینها، نواحی تناسلی و ناحیه پوشک بچه یعنی در چینهای کشاله ران جذب پمادهای کورتونی بسیار زیاد است. در این نواحی به دلیل نازکی پوست و فضای بسته چینها قدرت جذب بسیار بالاست که این پمادها وارد سیستم عمومی بدن شده و میتوانند بر رشد کودکان اثر منفی و معکوس بگذارد.
مصرف پمادهای کورتونی در اطراف چشم و مخصوصا در کودکان باعث ایجاد بیماریهایی همچون آب مروارید، آب سیاه و افزایش فشار چشم میشود.
استفاده از کورتون با قدرت زیاد بر روی سطح وسیعی از پوست، به خصوص در کودکان باعث جذب داخلی کورتون میشود که این جذب داخلی باعث بلوکه شدن ترشحات کورتون داخلی از قشر سورنال شده و فرد ممکن است دچار حملات آدیسونی و یا حملات ناشی از کم کاری هورمون کورتون شود که در برخی موارد سبب مرگ، به ویژه در کودکان و نوزادان میشود.
پردنیزولون چیست
پردنیزون Prednisone هم که نوع دیگری از داروهای استروئیدی است از لحاظ ساختمان شیمیایی بسیار شبیه به پردنیزولون است. پردنیزون یک ماده شیمیایی غیر فعال است که در کبد به فرم فعالی تبدیل میشود که به آن پردنیزولون Prednisolone میگویند. در کبد با اضافه شدن یک اتم هیدروژن به پردنیزون، پردنیزولون ساخته میشود.
مهمترین مطالبی که باید در مورد مصرف پردنیزولون دانست
 توجه به نکات زیر قبل از شروع مصرف پردنیزولون ضروری است
پردنیزولون مانند بقیه کورتیکواستروئیدها داروی بسیار پرقدرتی بوده و عوارض بالنسبه زیادی دارد پس به هیچ وجه نباید بدون تجویز پزشک مصرف شود. از عوارض مصرف پردنیزولون چاقی است. متاسفانه عده ای از افراد تحت تاثیر اطلاعات نادرست از این دارو برای چاق شدن خود استفاده میکنند و موجب بروز عوارض زیادی مانند پوکی استخوان و سیاه شدن سر استخوان ران برای خود میگردند
اگر بنا به تشخیص پزشک، شما حتما نیاز به مصرف پردنیزولون دارید و نمیتوان داروی دیگری را جایگزین آن کرد باید حداقل میزان دارو مصرف شود و در اولین فرصت دوز مصرفی آن کاهش یابد
اگر به پردنیزولون حساسیت داشته و یا اگر در هر جایی از بدن عفونت قارچی دارید نباید از پردنیزولون استفاده کنید
قبل از شروع مصرف پردنیزولون تمام مشکلات و وضعیت پزشکی خود و داروهایی که احتمالا در حال مصرف آنها هستید را به پزشک معالج بگویید. در بسیاری بیماری ها مصرف پردنیزولون ممکن است مشکلاتی را برای بیمار ایجاد کند.
اگر پردنیزولون استفاده میکنید وقتی تحت استرس قرار میگیرید (مانند ابتلا به بیماری جدید، عفونت، عمل جراحی و یا ضربات شدید) نیاز بدن شما به آن بیشتر میشود. در این موارد باید مصرف پردنیزولون را به پزشک اطلاع دهید
مصرف پردنیزولون موجب ضعیف شدن دفاع ایمنی بدن شما میشود. مصرف این دارو موجب میشود شما زودتر دچار بیماری عفونی شوید و یا اگر عفونتی در جایی از بدن دارید شدت آن بیشتر شود. از تماس نزدیک با افرادی که بیماری عفونی واگیردار دارند اجتناب کنید. اگر در تماس نزدیک با بچه مبتلا به آبله مرغان یا سرخک بوده اید فورا به پزشک خود اطلاع دهید تا اقدامات پیشگیرانه را انجام دهد. ابتلا به این عفونت ها در کسی که پردنیزولون مصرف میکند ممکن است کشنده باشد
   از واکسن حاوی ویروس زنده ضعیف شده استفاده نکنید
هیچ گاه به ناگهان داروی پردنیزولون خود را قطع نکنید. قطع ناگهانی این دارو میتواند موجب بروز عوارض شدیدی شود. علامت هشداری همیشه همراه شما باشد تا در صورت مصدومیت شدید و بیهوش شدن، پزشک معالج بداند شما از پردنیزولون استفاده میکنید. در این موارد نیاز بدن شما به پردنیزولون بیشتر شده و پزشک معالج باید به شما پردنیزولون اضافی بدهد.
قبل از مصرف پردنیزولون چه نکاتی را باید به پزشک خود بگویم
اگر هر کدام از مشکلات زیر را دارید قبل از شروع به مصرف پردنیزولون باید آن را به پزشک خود اطلاع دهید
بیماری کبدی مانند سیروز یا نارسایی کبد
بیماری کلیوی
بیماری تیرویید
دیابت یا بیمای قند
سابقه ابتلا به مالاریا
ابتلا به سل
پوکی استخوان
بیماری عضلانی مانند میاستنی گراو
ابتلا به آب سیاه یا آب مروارید
عفونت هرپس یا تبخال در چشم
زخم معده یا دستگاه گوارش
افسردگی یا دیگر بیماری های خلقی یا تشنج
نارسایی قلبی یا حمله قلبی
بالا بودن فشار خون
در صورتی که باردار هستید یا شیر میدهید باید قبل از شروع به مصرف پردنیزولون آن را به پزشک معالج اطلاع دهید.

مطالب مرتبط: