عفونت ادراری توسط میکروبی که به ادرار وارد شده ایجاد میشود و میتواند باعث موارد زیر شود:

عفونت باکتریایی بی علامت: در این حالت باکتریها در ادرار یافت میشود اما هیچ علامتی وجود ندارد.


عفونت مثانه: این در زنان باردار و غیر باردار شایع است. علائم آن درد هنگام ادرار و تکرر ادرار است. علائم دیگری مانند درد زیر شکم، وجود خون در ادرار و تب نیز ممکن است وجود داشته باشد.


عفونت کلیه: این عفونت غیرمعمول است اما ممکن است به عنوان یک عارضه التهاب مثانه و بدون علامت رخ دهد. علائم ممکن است شامل درد در کمر، تب، احساس تهوع و استفراغ و اسهال و وجود خون در ادرار باشد.

این علائم نشان می دهد که دستگاه ادراری تحتانی، یعنی مجرای ادرار و مثانه، گرفتار است؛ اما وقتی بیمار با نشانه هایی مانند تب و لرز، تعریق، تهوع و استفراغ، درد و حساسیت در پهلوها و حال عمومی خراب به پزشک مراجعه می کند، نشانه وخیم بودن اوضاع است؛ چون این علائم حکایت از این دارد که دستگاه ادراری فوقانی، یعنی کلیه ها و حالب ها، درگیر شده اند. در این موارد بیماران حتما باید در بیمارستان بستری شوند و آنتی بیوتیک وریدی دریافت کنند و کاملا تحت نظر باشند.


آیا عفونت ادراری، بارداری را تحت تاثیر قرار میدهد؟

اگر عفونت کلیه داشته باشید و باردار باشید، احساس بسیار ناخوشایندی ایجاد میکند. اما ممکن است باعث تولد زودرس و وزن کم هنگام تولد نیز بشود. عفونت کلیه نادر است اما ممکن است موجب عفونت مثانه یا ادرار شود که در ابتدا علائمی ندارد.

مدام بررسی کنید

در اوایل بارداری باید مدام ادرارتان را بررسی کنید. پزشکتان نیز این بررسی را تجویز میکند. این آزمایش حتی اگر شما هیچ نشانه ای نداشته باشید باید انجام شود. این آزمایش از جمله آزمایشهایی است که به طور منظم در طول بارداری باید انجام شود.

عفونت در بارداری چطور درمان می شود

در این مورد به هیچ عنوان نباید خوددرمانی شود و باید حتما به پزشک مراجعه شود چون ممکن است داروهایی برای افرادی که عفونت ادراری دارند تجویز شود که در دوران بارداری مصرف آن دارو ها مجاز نیست. پس حتما باید با مراجعه به پزشک و انجام آزمایش های لازم دارو مصرف شود. همچنین دوره های درمانی مختلفی وجود دارد که باید تحت نظر پزشک صورت گیرد. نکته دیگر این که افرادی که مکرر دچار عفونت ادرار می شوند لازم است در کل دوره بارداری درمان شوند. مثلا اگر 3 دوره عفونت ادراری گرفته باشند لازم است بعد از آخرین دوره درمان به صورت همیشگی دارو مصرف کنند.چنانچه این عفونت درمان نشود باعث عفونت کلیوی، کم خونی، فشارخون بالا، عفونت رحمی بعد از زایمان و همچنین سقط جنین خواهد شد.

پیشگیری از عفونت ادراری در بارداری

با مراجعه به موقع به پزشک باید آزمایش های لازم صورت گیرد. نحوه شست وشو پس از دستشویی هم بسیار مهم است. یکی از مهم ترین عواملی عفونت ادراری میکروب های روده ای (اشریشیاکلا) هستند. هنگام شست وشو قسمت مقعد باید طوری شسته شود که میکروب ها به سمت بالا نیایند. در خانم های باردار به محض سوزش ادرار و تکرر ادرار باید به پزشک مراجعه و آزمایش داده شود و در صورتی که عفونت در ادرار دیده شود، باید درمان شود.

گروه پرخطر کدام است
افرادی که در دورانی غیر از دوران بارداری نیز به صورت مکرر دچار عفونت ادراری میشوند یا به طور مادرزادی یا در اثر برخی مشکلات دچار مشکل کلیوی شده اند جزو گروه های پرخطر قرار دارند و در مورد این افراد احتیاط بیشتری باید صورت گیرد.

نکته :هنگام برقراری رابطه زناشویی قبل و بعد از آن حتما مثانه خود را خالی کنند. استفاده از دوش واژینال ممنوع است. استفاده از ژل مرطوب کننده هنگام رابطه زناشویی نیز توصیه نمی شود، مگر این که ژل از نوع محلول در آب باشد. لباس های زیر باید نخی باشند و هر روز تعویض شوند. خانم های باردار باید حداقل هشت لیوان در روز آب مصرف کنند. همچنین افرادی که به عفونت ادراری مبتلا هستند باید مصرف مایعات خود را به مقدار زیادی بالا ببرند. رابطه زناشویی نامتعارف نیز ممکن است به عفونت های خطیر ادراری و رحم و لگن منجر شود

عفونت قارچی زنان باردار

یکی از مشکلات شایعی که ممکن است برای مادران باردار در طول دوران بارداری ایجاد شود، عفونت قارچی واژن می باشد. اگر زنی قبل از دوران بارداری به این عفونت مبتلا شده باشد، ممکن است در طول دوران بارداری هم به آن مبتلا شود.
عفونت زنان
به زنان باردار توصیه می شود که علایم عفونت قارچی واژن را بشناسند و به محض مواجهه با آن، سریعا به پزشک متخصص زنان مراجعه کنند.
 
علایم عفونت قارچی واژن شامل موارد زیر می باشد :
1- ترشحات واژن: یکی از شایع ترین علایم عفونت قارچی در طول دوران بارداری، ترشحات سفیدرنگی است که از ناحیه واژن خارج می شود. هم چنین ممکن است به رنگ سبز یا زرد هم باشد. مقدار این ترشحات می تواند زیاد یا کم باشد.
 
2- خارش و سوزش: ناحیه تناسلی این بانوان معمولا متورم می باشد و در طول بارداری احساس خارش و سوزش در این ناحیه دارند. سوزش این ناحیه ممکن است شدید شود و شدت سوزش در هنگام رابطه جنسی با همسر و ادرار کردن بسیار بدتر می شود.
 
3- بوی واژن: موقع عفونت قارچی، بوی نامطبوعی ایجاد می شود. البته بوی نامطبوع واژن و یا ترشحات واژن، در بیماری هایی نظیر واژینوباکتریال نیز دیده می شود. آزمایش ترشحات توسط پزشک متخصص، در تشخیص قطعی و دقیق بیماری به پزشک کمک می کند.
 
تذکر
ترشحات طبیعی واژن در زنان را نباید با عفونت قارچی اشتباه گرفت. ترشحات طبیعی شبیه ترشحات زنان قبل از قاعدگی می باشد. اگر در مورد طبیعی یا غیر طبیعی بودن این ترشحات شک دارید، با پزشک خود مشورت نمایید.
اگرچه امکان درمان طبیعی عفونت قارچی واژن در دوران بارداری وجود دارد، اما به دلیل اهمیت این دوران بهتر است مادران مبتلا تحت نظر پزشک متخصص زنان به درمان این بیماری بپردازند
پیشگیری از عفونت قارچی واژن در دوران بارداری
1- بانوان باید به خشک و تمیز بودن واژن خود در تمام طول زندگی، بویژه در دوران بارداری توجه کافی داشته باشند.
 
2- برای خشک کردن ناحیه واژن، از دستمال تمیز استفاده کنید و از جلو به عقب خشک کنید تا میکروب های ناحیه عقب به جلو وارد نشوند.
 
3- در دوران بارداری از لباس زیر نخی و شلوار گشاد استفاده کنید تا هوا به خوبی در این ناحیه جریان داشته باشد.
 
4- مصرف یک لیوان ماست برای کاهش ابتلا به عفونت قارچی بسیار مناسب است.
 
اهمیت درمان عفونت قارچی حین بارداری
اگرچه امکان درمان طبیعی عفونت قارچی واژن در دوران بارداری وجود دارد، اما به دلیل اهمیت این دوران بهتر است مادران مبتلا تحت نظر پزشک متخصص زنان به درمان این بیماری بپردازند و اگر مایل باشند راه های طبیعی درمان را هم در منزل انجام دهند.
 
درمان عفونت قارچی واژن در بارداری بسیار مهم است، زیرا سلامت جنین مطرح است و احتمال به دنیا آمدن نوزاد بیمار از مادر مبتلا بسیار بالاست. عفونت قارچی واژن در مادر، به صورت مشکلاتی در دهان و پوست نوزاد بروز می کند. بثورات پوستی در این نوزادان به سختی درمان می شود.
 
درمان عفونت قارچی در بارداری
- خوردن ماست به این دسته از بیماران توصیه می شود.
 
- همچنین می توانید در ناحیه واژن خود کمی ماست بمالید. ماست حاوی موادی است که عفونت های قارچی را از بین می برد. روزانه چند قاشق ماست به این ناحیه بمالید و بگذارید تا خشک شود و سپس آن را بشویید و خشک کنید.
ماست استفاده شده باید از نوع ساده باشد و باید از مصرف ماست با طعم های مختلف مثلا ماست موسیر و ماست بادنجان پرهیز کرد.
 
- مصرف چند حبه سیر و یا قرص سیر بسیار مفید می باشد. سیر هم مانند ماست، عفونت های قارچی واژن را از بین می برد.
 
- خوردن زغال اخته و یا آب قره قروت برای از بین بردن عفونت قارچی مناسب می باشد.
 
- مادران بارداری که به عفونت قارچی واژن مبتلا هستند، باید مصرف موادغذایی شیرین و قند و شکر را کاهش دهند. مصرف قند و شیرینی ها، رشد قارچ ها را سریع تر و بیشتر می کند.
 
- استفاده از کرم های ضد قارچ با تجویز پزشک متخصص، برای از بین بردن عفونت قارچی مناسب است.
 
- چند قطره روغن درخت چای را در یک لیوان آب بریزید و سپس تامپون را به این مواد اغشته کنید و وارد ناحیه واژن کنید. اگر این کار را چند روز و روزی سه مرتبه انجام دهید، عفونت قارچی از بین خواهد رفت.
 
- استفاده از سرکه سیب : ناحیه واژن را با سرکه سیب شست و شو دهید.
 
 - استفاده از عسل : مقداری عسل ار به مدت 15 تا 20 دقیقه به ناحیه واژن خود بمالید تا علایم بیماری تسکین یابد. سپس عسل را پاک کنید و واژن را به خوبی بشویید.
 
تذکر
- معمولا در دوران بارداری از داروهای خوراکی برای از بین بردن عفونت قارچی استفاده نمی شود، مگر در شرایط خاص که پزشک تجویز کند، زیرا احتمال جذب و وارد شدن آن به بدن جنین و اثرات سوء آن بر جنین وجود دارد.
 
- حتی قبل از استعمال موضعی از مواد بالا مثل ماست و عسل و روغن درخت چای نیز با پزشک متخصص خود مشورت کنید تا ضرری برای شما نداشته باشند.
 
- هنگام ابتلا به عفونت قارچی واژن و کمی پس از بهبودی، نباید برای تمیز کردن واژن از دوش واژینال استفاده کنید، زیرا استفاده از آن در دوران بارداری بسیار خطرناک است.
 
- هنگام ابتلا به عفونت قارچی واژن در بارداری از رابطه جنسی با همسر خود پرهیز کنید، زیرا وضعیت بیماری تان را بدتر می کند.
 
- هنگام استفاده از تامپون در بارداری دقت کنید و از پزشک خود اجازه لازم را کسب کنید. در ماه های ابتدایی بارداری و در برخی زنان، استفاده نادرست از تامپون، مشکلاتی از جمله خونریزی را ایجاد می کند. 

مطالب مرتبط: