ازعلائم زایمان زودرس انقباضات رحم است البته علائم کافی نیست و حتما نشانه زایمان نیست




دردهای سه ماهه اول
 درد لگنی -  شکمی در ماههای اول بارداری: در این زمان  دردهای فیزیولوژیک کف لگن بیشتر بروز پیدا میکند .و به علت  کشیده شدن لیگامان های  ران است که از دو طرف  جدار رحم را به جدار شکم وصل میکنند
 دردهای تهدید به سقط: در ماهها اول بارداری : در سه ماهه اول درد و انقباضات  دیگری نیز رخ میدهد که میتواند تهدیدی برای سقطجنین باشد. دردی و انقباضی شبیه به پریود که تقریباً همیشه با لکه بینی یا خونریزی همراه ا ست.
که در اینگونه موارد سریعاً بایستی با پزشک معالج تماس گرفته و تحت بررسی قرار گیرد .
درد و انقباضات بارداری خارج رحمی :بارداری خارج رحمی  یعنی جنین در جایی غیر از حفره رحم  :بارداری خارج رحمی  یعنی جنین در جایی غیر از حفره رحم لانه گزینی میکند.
98 درصد بارداریهای خارج رحمی در لوله رحم اتفاق میافتد. بارداری خارج رحمی مورد بسیار اورژانسی و خطرناکی که باید سریعاً به مراکز درمانی مراجعه نمود .
که با بزرگتر شدن جنین  مادر باردار دچار درد میشود. دردهای شکمی معمولاً به شکل دردهای  تیز که معمولاً  یک طرفه و با علائم مانند خونریزی به همراه حالت تهوع و استفراغ ، سرگیجه و فشارخون میباشد  که اگر باعث پارگی لوله رحمی گردد خونریزی شدیدتر شده و در نهایت باعث شوک و بیهوشی میگردد.
دل درد و انقباض در سه ماهه دوم بارداری
سقط دیررس: یکی از عوامل بروز انقباضات و درد در ناحیه شکم  سقط دیررس میباشد  که بعد از۱۲ هفته بارداری و قبل از۲۰ هفته بارداری رخ دهد.سقط دیررس نیز با درد همراه است و اغلب به دلیل نارس بودن دهانه رحم اتفاق میافتد.
 این دردها و انقباضات  از هفته ۱۶ به بعد معمولاً حالت کولیکی دارند و منظم هستند و معمولاً همراه با لکه بینی و خونریزی میباشند.

زایمان زودرس: اگر دردهای رو انقباض به صورت  منظم پس  از هفته ۲۰ بارداری و پیش از هفته ۳۷ بارداری آغاز شوند به آن زایمان زودرس میگویند . زایمان زودرس میتواند در اواخر نیمه دوم یا نیمه سوم بارداری رخ دهد.
انقباضات و دردهای شکمی  باعث باز شدن دهانه رحم و خروج جنین از رحم میشوند. عوامل ایجاد  زایمان زودرس سن کمتر از۱۸ و بیشتر از۳۵ سال صدمه به دهانه رحم ، کوتاه بودن دهانه رحم ، بارداری چند قلویی ، زیاد بودن مایع آمنیوتیک  بیماریهای عفونی در مادر  جفت سر راهی  بارداری به روش  IVFمیباشد.
دردهای شکمی و انقباضات سه ماهه سوم
جدا شدن جفت پیش از موعد :که در صورت اتفاق افتادن  شانس زنده ماندن جنین بسیار پایین است. وقتی جفت جدا میشود بلافاصله منبع خونرسانی یا اکسیژنرسانی جنین از بین رفته  زمان کمی برای نجات جان جنین احتیاج است .
انقباضات براکستون هیگز Braxton Hicks:
 انقباضات که دردی را به همراه نداشته باشد و هر 20 دقیقه به مدت 20 ثانیه به طول میانجامد  و باعث سفت شدن عضلات رحم میشود دلیل بروز این انقباضات کمک کردن به  رحم برای رشد و بهبود جریان خون رحمی است . که انقباضات معمولاً از نیمه دوم حاملگی آغاز میشود و ممکن است در روزهای پایانی بارداری افزایش یابد .انقباضهای کاذب یا براکسونهیکس با سفتی شکم توصیف میشود که به صورت متناوب قطع و وصل میشود.
عوامل به وجود آوردن انقباضات کاذب زایمانی:
لمس کردن شکم زن باردار
انجام فعالیتهای جنسی
کم بودن آب بدن و کم آب خوردن شخص باردار
انجام دادن فعالیتهای سنگین و حمل اشیا
حرکات جنین درون رحم مادر
انقباضات واقعی زایمانی :
یکی از علائم شروع زایمان طبیعی انقباض در رحم مادر میباشد که این انقباضات پیش از زایمان ویژگیهای خاص خود را دارد .
-انقباضات واقعی به مرور زمان قویتر میشوند.
-با این انقباضات دهانه رحم باز میشود.
- انقباضات واقعی زایمان معمولاً زیر شکم احساس میشود .
- انقباضات واقعی با راه رفتن شدیدتر میگردند.
- انقباضات واقعی با کمردرد همراه میباشند .
- اگر انقباضات به همراه ترشحات خونی و آب همراه بود یک انقباض واقعی زایمانی تلقی میگردد.
- هنگام انقباضها  شکم سفت میشود. بین انقباضها  رحم شل و شکم نرم میشود.
- انقباضها به شکل امواجی از بالای رحم به پایین حرکت دارد و برخی زنان این انقباضها را بسیار قوی تر از انقباضهای دوران قاعدگی توصیف میکنند.
- انقباضهای واقعی زایمان با تغییر وضعیت قطع نمیشوند.
برای تشخیص انقباضهای شکمی واقعی از انقباضات کاذب زمان بین انقباضها شامل طول مدت انقباضها و دقایق بین انقباضها را هم باید یادداشت نمود . انقباضهای خفیف معمولاً هر 15 تا 20 دقیقه یکبار شروع و 60 تا 90 ثانیه طول میکشند. انقباضها به مرور زمان منظم تر میگردند  تا این که فاصله آنها به5 دقیقه میرسد و به مرور قوی تر میشود  به طوری که45 تا 60 ثانیه طول میکشد و هر 3 تا 4 دقیقه رخ میدهد و حتماً باید در آن موقع به بیمارستان مراجعه کرد.
اگر احساس کردید دچار علائم واقعی زایمان هستید   حتماً باید به بیمارستان یا پزشکتان مراجعه کنید.

مطالب مرتبط: